اشتباه نکنید، قدیمی ترین سامانه های آبیاری مادی های اصفهان نیستند که در زمان صفویان توسط شیخ بهایی در امتداد رودخانه زاینده رود برای آبیاری مزارع و باغ های شهرهای اصفهان ایجاد شدند.

از حدود 6000 سال قبل از میلاد در مصر کشاورزان اطراف نیل را کانال کشی کردند جهت رساندن آب به مزارع خود. همچنین مصری ها در 3000 سال قبل از میلاد ابزاری جهت پیش بینی سیلاب های نیل اختراع کردند به صورت یک چوب عمودی که میتوانست سطح آب را اندازه گیری کند. در همین سال ها در کشور سریلانکا استخر، مخازن یا تانکرهایی جهت ذخیره آب ساخته می شد.

اولین کانال های انتقال آب به شکل امروزی در بین النهرین (عراق) کشف شده که طول آن 5 کیلومتر است و متعلق به 5500 سال قبل از میلاد میباشد. همچنین در کتاب های مقدسی مثل تورات و قران به آبیاری اشاراتی شده. در زمان اشکانیان یکی از درامد های ایرانیان آب دادن به کاروان هایی بود که از ایران عبور میکردند که این آب را با حفر کاریز یا فنات تامین میکردند.

2000 سال قبل از میلاد در یونان لوله هایی شبیه به لوله های سیمانی وجود داشت جهت انتقال آب آشامیدنی به منازل و شهرها. 1500 سال قبل میلاد حمورابی که پادشاه بابل بود قوانینی جهت نظم بخشیدن به آبیاری وضع کرد. 700 سال قبل میلاد در ایران اولین پمپ هم اختراع شد که ظاهری شبیه به یک چرخ بزرک بود که اطراف آن سطل هایی بود که وقتی چرخ تاب میخورد سطل های خالی وارد رودخانه میشود و با چرخیدن چرخ بزرگ سطل های پر شده بالا می آمدند و در کانال خالی میشدند و باز با چرخش چرخ بزرگ وارد رودخانه میشدند و پر میشدند و این چرخه ادامه داشت. دیگر اختراع مهم ایرانی ها در زمینه آبیاری قنات یا کاریز بود که هنوز هم مورد استفاده قرار میگیرد.

بخت النصر پادشاه بابل در 600 سال قبل از میلاد باغ های معلقی ساخت که هنوز کشف نشده که چطور آب را به طبقات بالایی باغ ها میرسانده. 250 سال قبل میلاد هم دومین نمونه پمپ توسط یک دانشمند یونانی اختراع شده که ظاهری شبیه به یک پیچ بزرگ مارپیچ داشت که داخل لوله تابش میدادند و به کمک همین چرخش آب درون لوله بالا می آمد و برای آبیاری استفاده میشد.

200 سال قبل از میلاد در سیچوان چین کشاورزان از طریق مدیریت سیلاب رودخانه یانگ تسه و حفر کانال هایی به عرض 20 متر توانستند آب مورد نیاز خود جهت آبیاری را تأمین کنند و تبدیل به یکی از بزرگترین تولید کننده محصولات کشاورزی در چین شد. هم اکنون این سیستم آبیاری در یونسکو به ثبت رسیده.

ظاهرا ایرانیان باستان پیشرفت های خوبی در زمینه آبیاری کرده بودند و از سایر کشورها بسیار پیشرفته تر بوده اند. ایرانیان با کمک ماشینی شبیه به آسیاب آبی پمپی اختراع کرده بودند که آب را از زیر زمین به بالا هدایت میکردند.

یکی از سیستم های دیگر قدیمی آبیاری تحت عنوان سیستم افلاجی متعلق به کشور عمان میباشد که متعل به سال های 500 میلادی میباشد که از طریق تقسیم بندی و انتقال آب توسط آبراهه های چند کیلومتری منتقل میشد و وظیفه تقسیم این آب به اشخاصی سپرده میشد که در اصطلاح امروزی به آنها میراب گفته میشد. این سیستم هنوز در عمان استفاده میشود.